Παρασκευή 24 Απριλίου 2009

Ποδηλατόδρομοι!!!


Τις προάλλες, Σαββάτο ήτανε, είπαμε με 2 φιλαράκια να πιούμε τσιπουράκι σε ένα καφενείο ουζερί στην Πατησίων (η καλή μου φίλη δούλευε!!! … και δεν παίζει σε αυτή την ιστορία, θέλει να πληρώνεται λέει! όταν την αναφέρω!!! Από μένα ξέρει να τα ζητάει… για τις υπερωρίες της όμως τουμπεκί!!!) και επειδή άργησα στο ραντεβού είπα να πάρω το ποδηλατάκι μου. Ναι ναι κοντά είναι… Τέρμα στην Πατησίων ήταν δίπλα στον ηλεκτρικό Άνω Πατήσια!!! 300 νούμερα έπρεπε να διασχίσω. Υπόθεση 20λεπτου. Μέσα σε αυτό το 20 λεπτό αναγκάστηκα να ανεβοκατεβαίνω μια στο πεζοδρόμιο, μια στο δρόμο. Ναι φοβήθηκα και ανέβηκα πεζοδρόμιο, κινδύνεψε η ζωή μου!!! Καλά μη με πιστεύετε… Από τη μία οι πεζοί στο πεζοδρόμιο (τι μου φταίνε και αυτοί) και από την άλλη ηλίθιοι οδηγοί που αν δεν υπολογίζουν τα μηχανάκια, καλά ε; τα ποδήλατα μάλλον αόρατα!!! είναι για αυτούς… Θα πήγαινα βέβαια από τον ποδηλατόδρομο ΑΛΛΑ δεν ΥΠΑΡΧΕΙ!!! Και ενώ είχα πιάσει δεξιά και περνούσα σαν σταματημένους τους ηλιθίους μποτιλιαρισμένους οδηγούς που πήραν το αμαξάκι τους Σαββάτο πρωί!!! έπρεπε κάθε λίγο και λιγάκι να τα βγάλω πέρα με αυτοκίνητα που ήταν σταθμευμένα παράνομα στη δεξιά λωρίδα.

Ξέρετε γιατί δεν γίνονται ποδηλατόδρομοι; Η λέξη αυτή ηχεί σαν κάτι εξωτικό σαν από άλλο πλανήτη στους πολιτικούς. Πως μπορούν να καταλάβουν την αξία του ποδηλάτου και των ποδηλατόδρομων άτομα που έχουν να ανέβουν σε ποδήλατο από 10 χρονών στα χωριά τους;;; Απλά έχουμε βάλει να ασχολούνται τα λάθος άτομα στα καθημερινά μας προβλήματα και στα κοινωνικά ζητήματα που εμείς ο πολίτες αντιμετωπίζουμε! Και δεν κατηγορώ τους πολιτικούς, αλήθεια, που να ξέρουν οι άνθρωποι.. αλήθεια. Είναι σαν εκείνον τον πολιτικό που πριν κάποια χρόνια εγκαινίαζε κάποιο καινούριο μέσο μαζικής μεταφοράς και ρώταγε από πού να κρατηθεί, μέχρι που του υπέδειξαν τις γνωστές σε όλους μας χειρολαβές!!! Μα δεν τον κατηγορώ.. δεν κάνω πλάκα, που να ξέρει ο άνθρωπος; ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιούσε τέτοιο μέσο. Αλλά θα τα βάλω με τους πολίτες που τέτοιοι πολιτικοί φαίνεται πως μας αξίζουν αφού εμείς τους ψηφίζουμε!!!
Ωστόσο μη νομίζετε ότι είμαι κανένας πεσιμιστής, ακόμα και τώρα υπάρχει λύση. Προκαλώ λοιπόν τους βουλευτάδες και τους υπουργούς να πάρουν μια φορά ποδήλατο στο κέντρο της Αθήνας. Είμαι σίγουρος πως θα δουν την αξία του ποδηλάτου και τα προβλήματα την έλλειψης ειδικών δρόμων για τα ποδήλατα και πως την επόμενη μέρα θα γεμίσουν όλες οι ελληνικές πόλεις με ποδηλατόδρομους!!! Μάλιστα, προχωρήστε ρε και ένα βήμα παραπέρα! Στις μεγάλες πόλεις, απαγόρευση των αυτοκινήτων στο κέντρο. Μόνο ποδήλατα και Μ.Μ.Μ. Ας γίνουμε και μεις μια φορά το παράδειγμα για άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Δε το θέλετε όλοι και όλες; Ελληνίδες Έλληνες; Ε; ε; ( :-)


Τετάρτη 15 Απριλίου 2009


Μηδενική ανοχή….!

Όλα ξεκίνησαν όταν μια φίλη μου ακύρωσε την βραδινή μας μπύρα στη Μεσολογγίου… Πίστευα ότι είχε καλό λόγο… Η δικαιολογία της; Άσε έχω πολλή δουλειά, θα κάτσω ως αργά, γάμησε τα….
Η κολλητή μου δουλεύει σε μια σχετικά μικρή εταιρία πληροφορικής όπως και πολλοί άλλοι νέοι και όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες εταιρίες το εργασιακό καθεστώς που ισχύει κάθε άλλο παρά ευρωπαϊκή χώρα θυμίζει…
Υπάλληλοι που δουλεύουν τουλάχιστον 10 ώρες τη μέρα χωρίς να πληρώνονται ούτε ένα λεπτό υπερωρίας και μάλιστα το θεωρούν «φυσιολογικό»!!!
Δεν αντιδράει κανείς και οι καινούργιοι υπάλληλοι απλά συμβιβάζονται με τις ισχύουσες συνθήκες. Ο ελληνάρας που τα λέει πάντα έξω από τα δόντια και που είναι πάντα έτοιμος για καβγά για μια θέση πάρκινγκ ή για την ουρά στο σουπερμάρκετ σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ποιεί την νησαν…. (κάνει την πάπια, εντάξει το ξέρατε!) Ναι ναι θα μου πείτε, εντάξει μας τα λες όλα αυτά αλλά σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς ποιος θα ρίσκαρε τη δουλειά του; Μα δεν έχετε καταλάβει αγαπητοί μου πως δεν μπορούν να σας κάνουν τίποτε απολύτως! Αρκεί να είστε ενωμένοι!!!! Και υπάρχει και μια κάποια επιθεώρηση εργασίας; ή κάνω λάθος; Ναι τι είπα τώρα ε; Κανείς δεν θα με πει ρουφιάνο!!! θα βροντοφωνάξετε.
Για όνομα του Θεού! δεν είπαμε ούτε να απεργήστε ούτε να ζητήστε αύξηση. Αύξηση; Εντάξει πλάκα κάνω.. Απλά ζητήστε, ή να τηρείται το οκτάωρο ή να πληρώνεστε υπερωρίες. Τι φοβάστε; Είναι δικαίωμα σας. Ψάξτε το και μόνοι σας. Google it εάν δε με πιστεύετε! Δείτε τους συναδέλφους γύρω σας, μιλήστε μαζί τους, ρωτήστε τους. Η αλήθεια είναι πως ακόμα και οι παλιοί, αυτά τα προϊστορικά θηρία για τα οποία τόσες ιστορίες έχουν ακουστεί στην εταιρία, ποτέ δεν αντέδρασαν. Όταν οι παλιοί ήταν νέοι στην εταιρία, ακόμα και αυτοί, ναι ναι ακόμα και αυτοί έβλεπαν το ισχύον εργασιακό καθεστώς και το αποδέχονταν. Εδώ κολλάει και το ότι ο Έλληνας έχει μάθει να κρατάει το στόμα του κλειστό εκεί που δεν πρέπει! Κανείς, ποτέ δεν είπε έστω μια κουβέντα, έστω να κάνει ένα παράπονο. Μάλιστα, προσωπικά πιστεύω πως ακόμα και ένα άτομο να αντιδράσει μπορεί να αφυπνιστούν και οι υπόλοιποι. Φτάνει να καταλάβετε πως η εταιρία δεν μπορεί να σας κάνει τίποτε. Αν όντως υπάρχει τόση δουλειά και οι υπερωρίες είναι αναγκαίο κακό τουλάχιστον ας τις πληρωθείτε. Η εταιρία σάς χρειάζεται, πόσο μάλλον όταν υπάρχει τόση πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει. Πιο πολύ κοστίζει στην εταιρία να πληρώνει αποζημιώσεις και να φέρνει καινούργιους όλη την ώρα και να τους εκπαιδεύει. Αλλά δε μιλάει κανείς! Και απλά αυτή η κατάσταση ανακυκλώνεται και τα αφεντικά αγοράζουν πιο εύκολα τα πανάκριβα αυτοκίνητα τους. Μα καλά, δεν σκέφτηκε κανείς σας πώς γίνεται, οι εταιρίες να μην πηγαίνουν καλά, αλλά να έχουν τόση πολλή δουλειά, να ζητούν από τους εργαζόμενους υπερωρίες (απλήρωτες) και από την άλλη όλα τα αφεντικά να έχουν αυτοκινητάρες και να κάνουν τη ζωάρα τους! Φτάνει πια!
Και μπορεί η δική μου αφορμή να ήταν μια βραδινή μπύρα που τελικά έγιναν 2 και τις ήπια μόνος… μου αλλά η βελτίωση των συνθηκών εργασίας και της ποιότητας ζωής του καθενός είναι δικαίωμα αλλά και υποχρέωση όλων μας. Και ελπίζω να το καταλάβει και η φίλη μου…
Α! και επειδή θα το ρωτήσετε, ΝΑΙ, στην εταιρία όπου εργάζομαι εγώ μας πληρώνουν τις υπερωρίες κανονικότατα!

Μηδενική ανοχή λοιπόν αλλά αυτή τη φορά από εμάς τους πολίτες!!!