
Μηδενική ανοχή….!
Όλα ξεκίνησαν όταν μια φίλη μου ακύρωσε την βραδινή μας μπύρα στη Μεσολογγίου… Πίστευα ότι είχε καλό λόγο… Η δικαιολογία της; Άσε έχω πολλή δουλειά, θα κάτσω ως αργά, γάμησε τα….
Η κολλητή μου δουλεύει σε μια σχετικά μικρή εταιρία πληροφορικής όπως και πολλοί άλλοι νέοι και όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες εταιρίες το εργασιακό καθεστώς που ισχύει κάθε άλλο παρά ευρωπαϊκή χώρα θυμίζει…
Υπάλληλοι που δουλεύουν τουλάχιστον 10 ώρες τη μέρα χωρίς να πληρώνονται ούτε ένα λεπτό υπερωρίας και μάλιστα το θεωρούν «φυσιολογικό»!!!
Δεν αντιδράει κανείς και οι καινούργιοι υπάλληλοι απλά συμβιβάζονται με τις ισχύουσες συνθήκες. Ο ελληνάρας που τα λέει πάντα έξω από τα δόντια και που είναι πάντα έτοιμος για καβγά για μια θέση πάρκινγκ ή για την ουρά στο σουπερμάρκετ σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ποιεί την νησαν…. (κάνει την πάπια, εντάξει το ξέρατε!) Ναι ναι θα μου πείτε, εντάξει μας τα λες όλα αυτά αλλά σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς ποιος θα ρίσκαρε τη δουλειά του; Μα δεν έχετε καταλάβει αγαπητοί μου πως δεν μπορούν να σας κάνουν τίποτε απολύτως! Αρκεί να είστε ενωμένοι!!!! Και υπάρχει και μια κάποια επιθεώρηση εργασίας; ή κάνω λάθος; Ναι τι είπα τώρα ε; Κανείς δεν θα με πει ρουφιάνο!!! θα βροντοφωνάξετε.
Για όνομα του Θεού! δεν είπαμε ούτε να απεργήστε ούτε να ζητήστε αύξηση. Αύξηση; Εντάξει πλάκα κάνω.. Απλά ζητήστε, ή να τηρείται το οκτάωρο ή να πληρώνεστε υπερωρίες. Τι φοβάστε; Είναι δικαίωμα σας. Ψάξτε το και μόνοι σας. Google it εάν δε με πιστεύετε! Δείτε τους συναδέλφους γύρω σας, μιλήστε μαζί τους, ρωτήστε τους. Η αλήθεια είναι πως ακόμα και οι παλιοί, αυτά τα προϊστορικά θηρία για τα οποία τόσες ιστορίες έχουν ακουστεί στην εταιρία, ποτέ δεν αντέδρασαν. Όταν οι παλιοί ήταν νέοι στην εταιρία, ακόμα και αυτοί, ναι ναι ακόμα και αυτοί έβλεπαν το ισχύον εργασιακό καθεστώς και το αποδέχονταν. Εδώ κολλάει και το ότι ο Έλληνας έχει μάθει να κρατάει το στόμα του κλειστό εκεί που δεν πρέπει! Κανείς, ποτέ δεν είπε έστω μια κουβέντα, έστω να κάνει ένα παράπονο. Μάλιστα, προσωπικά πιστεύω πως ακόμα και ένα άτομο να αντιδράσει μπορεί να αφυπνιστούν και οι υπόλοιποι. Φτάνει να καταλάβετε πως η εταιρία δεν μπορεί να σας κάνει τίποτε. Αν όντως υπάρχει τόση δουλειά και οι υπερωρίες είναι αναγκαίο κακό τουλάχιστον ας τις πληρωθείτε. Η εταιρία σάς χρειάζεται, πόσο μάλλον όταν υπάρχει τόση πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει. Πιο πολύ κοστίζει στην εταιρία να πληρώνει αποζημιώσεις και να φέρνει καινούργιους όλη την ώρα και να τους εκπαιδεύει. Αλλά δε μιλάει κανείς! Και απλά αυτή η κατάσταση ανακυκλώνεται και τα αφεντικά αγοράζουν πιο εύκολα τα πανάκριβα αυτοκίνητα τους. Μα καλά, δεν σκέφτηκε κανείς σας πώς γίνεται, οι εταιρίες να μην πηγαίνουν καλά, αλλά να έχουν τόση πολλή δουλειά, να ζητούν από τους εργαζόμενους υπερωρίες (απλήρωτες) και από την άλλη όλα τα αφεντικά να έχουν αυτοκινητάρες και να κάνουν τη ζωάρα τους! Φτάνει πια!
Και μπορεί η δική μου αφορμή να ήταν μια βραδινή μπύρα που τελικά έγιναν 2 και τις ήπια μόνος… μου αλλά η βελτίωση των συνθηκών εργασίας και της ποιότητας ζωής του καθενός είναι δικαίωμα αλλά και υποχρέωση όλων μας. Και ελπίζω να το καταλάβει και η φίλη μου…
Α! και επειδή θα το ρωτήσετε, ΝΑΙ, στην εταιρία όπου εργάζομαι εγώ μας πληρώνουν τις υπερωρίες κανονικότατα!
Μηδενική ανοχή λοιπόν αλλά αυτή τη φορά από εμάς τους πολίτες!!!
Όλα ξεκίνησαν όταν μια φίλη μου ακύρωσε την βραδινή μας μπύρα στη Μεσολογγίου… Πίστευα ότι είχε καλό λόγο… Η δικαιολογία της; Άσε έχω πολλή δουλειά, θα κάτσω ως αργά, γάμησε τα….
Η κολλητή μου δουλεύει σε μια σχετικά μικρή εταιρία πληροφορικής όπως και πολλοί άλλοι νέοι και όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες εταιρίες το εργασιακό καθεστώς που ισχύει κάθε άλλο παρά ευρωπαϊκή χώρα θυμίζει…
Υπάλληλοι που δουλεύουν τουλάχιστον 10 ώρες τη μέρα χωρίς να πληρώνονται ούτε ένα λεπτό υπερωρίας και μάλιστα το θεωρούν «φυσιολογικό»!!!
Δεν αντιδράει κανείς και οι καινούργιοι υπάλληλοι απλά συμβιβάζονται με τις ισχύουσες συνθήκες. Ο ελληνάρας που τα λέει πάντα έξω από τα δόντια και που είναι πάντα έτοιμος για καβγά για μια θέση πάρκινγκ ή για την ουρά στο σουπερμάρκετ σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ποιεί την νησαν…. (κάνει την πάπια, εντάξει το ξέρατε!) Ναι ναι θα μου πείτε, εντάξει μας τα λες όλα αυτά αλλά σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς ποιος θα ρίσκαρε τη δουλειά του; Μα δεν έχετε καταλάβει αγαπητοί μου πως δεν μπορούν να σας κάνουν τίποτε απολύτως! Αρκεί να είστε ενωμένοι!!!! Και υπάρχει και μια κάποια επιθεώρηση εργασίας; ή κάνω λάθος; Ναι τι είπα τώρα ε; Κανείς δεν θα με πει ρουφιάνο!!! θα βροντοφωνάξετε.
Για όνομα του Θεού! δεν είπαμε ούτε να απεργήστε ούτε να ζητήστε αύξηση. Αύξηση; Εντάξει πλάκα κάνω.. Απλά ζητήστε, ή να τηρείται το οκτάωρο ή να πληρώνεστε υπερωρίες. Τι φοβάστε; Είναι δικαίωμα σας. Ψάξτε το και μόνοι σας. Google it εάν δε με πιστεύετε! Δείτε τους συναδέλφους γύρω σας, μιλήστε μαζί τους, ρωτήστε τους. Η αλήθεια είναι πως ακόμα και οι παλιοί, αυτά τα προϊστορικά θηρία για τα οποία τόσες ιστορίες έχουν ακουστεί στην εταιρία, ποτέ δεν αντέδρασαν. Όταν οι παλιοί ήταν νέοι στην εταιρία, ακόμα και αυτοί, ναι ναι ακόμα και αυτοί έβλεπαν το ισχύον εργασιακό καθεστώς και το αποδέχονταν. Εδώ κολλάει και το ότι ο Έλληνας έχει μάθει να κρατάει το στόμα του κλειστό εκεί που δεν πρέπει! Κανείς, ποτέ δεν είπε έστω μια κουβέντα, έστω να κάνει ένα παράπονο. Μάλιστα, προσωπικά πιστεύω πως ακόμα και ένα άτομο να αντιδράσει μπορεί να αφυπνιστούν και οι υπόλοιποι. Φτάνει να καταλάβετε πως η εταιρία δεν μπορεί να σας κάνει τίποτε. Αν όντως υπάρχει τόση δουλειά και οι υπερωρίες είναι αναγκαίο κακό τουλάχιστον ας τις πληρωθείτε. Η εταιρία σάς χρειάζεται, πόσο μάλλον όταν υπάρχει τόση πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει. Πιο πολύ κοστίζει στην εταιρία να πληρώνει αποζημιώσεις και να φέρνει καινούργιους όλη την ώρα και να τους εκπαιδεύει. Αλλά δε μιλάει κανείς! Και απλά αυτή η κατάσταση ανακυκλώνεται και τα αφεντικά αγοράζουν πιο εύκολα τα πανάκριβα αυτοκίνητα τους. Μα καλά, δεν σκέφτηκε κανείς σας πώς γίνεται, οι εταιρίες να μην πηγαίνουν καλά, αλλά να έχουν τόση πολλή δουλειά, να ζητούν από τους εργαζόμενους υπερωρίες (απλήρωτες) και από την άλλη όλα τα αφεντικά να έχουν αυτοκινητάρες και να κάνουν τη ζωάρα τους! Φτάνει πια!
Και μπορεί η δική μου αφορμή να ήταν μια βραδινή μπύρα που τελικά έγιναν 2 και τις ήπια μόνος… μου αλλά η βελτίωση των συνθηκών εργασίας και της ποιότητας ζωής του καθενός είναι δικαίωμα αλλά και υποχρέωση όλων μας. Και ελπίζω να το καταλάβει και η φίλη μου…
Α! και επειδή θα το ρωτήσετε, ΝΑΙ, στην εταιρία όπου εργάζομαι εγώ μας πληρώνουν τις υπερωρίες κανονικότατα!
Μηδενική ανοχή λοιπόν αλλά αυτή τη φορά από εμάς τους πολίτες!!!

1 σχόλιο:
Δημοσίευση σχολίου