Θα προσπαθήσω να τα πω απλά γιατί απλό είναι. Έχετε δει ποτέ να καπνίζουν σε κάπο
ια ιδιωτική τράπεζα, στον χώρο αναμονής των πελατών ή στα διάφορα γραφεία εξυπηρέτησης των πελατών; ΟΧΙ, και βέβαια όχι, και αν ποτέ υπήρχε ένα τέτοιο περιστατικό θα ήταν κατακριτέο όχι μόνο από τον διευθυντή, διευθύντρια της ιδιωτικής τράπεζας αλλά πολύ περισσότερο από τους πελάτες δηλαδή εμάς!
Αλλά όχι! οι ίδιοι νόμοι φαίνεται πως δεν ισχύουν για το δημόσιο. Συγκεκριμένα στο υποκατάστημα της εθνικής τράπεζας Σόλωνος με Ιπποκράτους, κάθε, μα κάθε φορά που πηγαίνω για να καταθέσω το ενοίκιο μου, 2 τουλάχιστον υψηλόβαθμα στελέχη καπνίζουν απροκάλυπτα στον χώρο αναμονής των πελατών!!! Ντρέπομαι! Όχι για αυτούς τους «κυρίους» αλλά ντρέπομαι για τον εαυτό μου, που σαν κοτούλα δεν ψέλλισα ποτέ ούτε κιχ, Προσπάθησα μια φορά, πήγα να πω κάτι αλλά δεν τελικά δεν ασχολήθηκα… (τώρα που το σκέφτομαι δεν ήταν γιατί τους φοβήθηκα
αλλά γιατί από μέσα μου πίστευα όπως οι περισσότεροι ότι δεν θα άλλαζε κάτι…). Και εδώ είναι το λάθος όλων μας φίλοι μου. Δε μιλάμε για τις μικρές αδικίες, για τα μικρά καθημερινά προβλήματα που καταπατούν τα δικαιώματά μας και για τα οποία είμαστε και εμείς υπεύθυνοι! Το καλό είναι πως με λίγη καλή θέληση μπορούμε να τα λύσουμε!!!
Αν ο άλλος είναι γαϊδούρι… εννοώ δεν μπορείς να περιμένεις να καταλάβει ένα γαϊδούρι (με το ξύλο ίσως.. αλλά αυτή είναι μια άλλη μέθοδος…). Πραγματικά τους κατανοώ τους «κυρίους» του υποκαταστήματος της εθνικής. Ίσως ποτέ κανείς δεν τους είπε κάτι, έστω με ευγενικό τρόπο, το παραμικρό, έστω μια μικρή ανάσα, μια υπόνοια ύπαρξης και άλλων ατόμων «κατώτερων» φυσικά των 2 κυρίων της ιστορίας μας, αλλά με τα ίδια συνταγματικά δικαιώματα και ελευθερίες! Εκείνη τη στιγμή ήμασταν καμιά 30αρια άτομα που περιμέναμε να εξυπηρετηθούμε. Αν αντιδρούσαμε όλοι μαζί, πιστεύετε ότι θα συνέχιζαν να καπνίζουν οι εν λόγω κύριοι; Και αν συνέχιζαν, θα έπρεπε να μη πτοηθ
ούμε και να χρησιμοποιήσουμε τις νόμιμες δημοκρατικές διαδικασίες, να καλέσουμε την αστυνομία, να κάνουμε καταγγελία ή δεν ξέρω εγώ τι, αλλά να δράσουμε και να γίνουμε πραγματικά ελεύθεροι! Ναι ξέρω τι θα μου πείτε, έχετε απελπιστεί από τέτοια φαινόμενα και συμπεριφορές και λέτε δε γαμιέται; Εγώ θα κάνω τον κόσμο καλύτερο; Ναι εσύ! Αλλά στην Ελλάδα, το έχω ξαναπεί, κλείνοντας τα μάτια μπροστά στα μικροαδικήματα, κλείνουμε με «νόημα» το μάτι στους υπόλοιπους, ώστε να κάνουν και αυτοί τα στραβά μάτια στην δικιά μας παρατυπία. Παρκάρει δηλαδή για παράδειγμα ο άλλος πάνω στο πεζοδρόμιο αλλά εντάξει μωρέ, δε μας πειράζει γιατί το χουμε κάνει και ‘μεις και έτσι σκοτώθηκε πρόσφατα μια γιαγιά με το εγγονάκι της (ή τραυματίστηκαν σοβαρά, δε θυμάμαι). Πρόσφατα ένας κολλητός ήταν για καφέ με ένα ξάδερφό του που είναι ανάπηρος, σε καροτσάκι. Ε ναι λοιπόν μαλάκα Έλληνα! τελικά οι ράμπες στα πεζοδρόμια
για αυτό είναι!!! Κατάλαβες; Όχι για ντεκόρ... Για να μη πολυλογώ, δεν μπορούσε το παιδί στο καροτσάκι να φύγει από ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο, αφού όλες οι ράμπες ήταν.. «κατειλημμένες» και χρειάστηκε να έρθει γερανός να πάρει τα αυτοκίνητα για να ανοίξει η ειδική ράμπα! Γελάτε ε; Θα έπρεπε να κλαίτε!!! Αν λοιπόν δείτε αυτοκίνητα παρκαρισμένα, μπροστά σε διαβάσεις, πάνω στα πεζοδρόμια, ή μπροστά σε ράμπες αναπήρων πάρτε τηλέφωνο την τροχαία!!! Τι είπα τώρα ε; Οι περισσότεροι θα με βρίζετε ήδη και οι υπόλοιποι δε θα αργήσετε, απλά βαρέθηκα τους υποκριτές, τους ελληνάρες και τους βισματίες. Κανείς δεν θα πει στον αστυνομικό, ναι πήγαινα με 200 ή ναι έχω πιει ένα μπουκάλι κανάντιαν! και είμαι επικίνδυνος. Αλλά θα πει, μα κοίτα κοίτα ο άλλος τρέχει πιο πολύ από μένα.. Οι π
ερισσότεροι φοράνε ζώνη ασφαλείας για να μη τους γράψουν και όχι για να ζήσουν! Κανείς δε μιλάει για τους «περίεργους» διορισμούς γιατί ελπίζει κάποια στιγμή να δει το παιδί του εκεί πέρα και η λίστα δυστυχώς είναι ατελείωτη...
Θέλω να ελπίζω πως καταντήσαμε όπως καταντήσαμε όχι συνειδητά αλλά λόγω των δύσκολων καιρών και θεωρώντας αυτό τον κουτοπόνηρο τρόπο ζωής σαν τον τελευταίο τρόπο επιβίωσης. Πιστεύω όμως πως είναι ο λάθος δρόμος. Φτάνει πια…
ια ιδιωτική τράπεζα, στον χώρο αναμονής των πελατών ή στα διάφορα γραφεία εξυπηρέτησης των πελατών; ΟΧΙ, και βέβαια όχι, και αν ποτέ υπήρχε ένα τέτοιο περιστατικό θα ήταν κατακριτέο όχι μόνο από τον διευθυντή, διευθύντρια της ιδιωτικής τράπεζας αλλά πολύ περισσότερο από τους πελάτες δηλαδή εμάς!Αλλά όχι! οι ίδιοι νόμοι φαίνεται πως δεν ισχύουν για το δημόσιο. Συγκεκριμένα στο υποκατάστημα της εθνικής τράπεζας Σόλωνος με Ιπποκράτους, κάθε, μα κάθε φορά που πηγαίνω για να καταθέσω το ενοίκιο μου, 2 τουλάχιστον υψηλόβαθμα στελέχη καπνίζουν απροκάλυπτα στον χώρο αναμονής των πελατών!!! Ντρέπομαι! Όχι για αυτούς τους «κυρίους» αλλά ντρέπομαι για τον εαυτό μου, που σαν κοτούλα δεν ψέλλισα ποτέ ούτε κιχ, Προσπάθησα μια φορά, πήγα να πω κάτι αλλά δεν τελικά δεν ασχολήθηκα… (τώρα που το σκέφτομαι δεν ήταν γιατί τους φοβήθηκα
αλλά γιατί από μέσα μου πίστευα όπως οι περισσότεροι ότι δεν θα άλλαζε κάτι…). Και εδώ είναι το λάθος όλων μας φίλοι μου. Δε μιλάμε για τις μικρές αδικίες, για τα μικρά καθημερινά προβλήματα που καταπατούν τα δικαιώματά μας και για τα οποία είμαστε και εμείς υπεύθυνοι! Το καλό είναι πως με λίγη καλή θέληση μπορούμε να τα λύσουμε!!!Αν ο άλλος είναι γαϊδούρι… εννοώ δεν μπορείς να περιμένεις να καταλάβει ένα γαϊδούρι (με το ξύλο ίσως.. αλλά αυτή είναι μια άλλη μέθοδος…). Πραγματικά τους κατανοώ τους «κυρίους» του υποκαταστήματος της εθνικής. Ίσως ποτέ κανείς δεν τους είπε κάτι, έστω με ευγενικό τρόπο, το παραμικρό, έστω μια μικρή ανάσα, μια υπόνοια ύπαρξης και άλλων ατόμων «κατώτερων» φυσικά των 2 κυρίων της ιστορίας μας, αλλά με τα ίδια συνταγματικά δικαιώματα και ελευθερίες! Εκείνη τη στιγμή ήμασταν καμιά 30αρια άτομα που περιμέναμε να εξυπηρετηθούμε. Αν αντιδρούσαμε όλοι μαζί, πιστεύετε ότι θα συνέχιζαν να καπνίζουν οι εν λόγω κύριοι; Και αν συνέχιζαν, θα έπρεπε να μη πτοηθ
ούμε και να χρησιμοποιήσουμε τις νόμιμες δημοκρατικές διαδικασίες, να καλέσουμε την αστυνομία, να κάνουμε καταγγελία ή δεν ξέρω εγώ τι, αλλά να δράσουμε και να γίνουμε πραγματικά ελεύθεροι! Ναι ξέρω τι θα μου πείτε, έχετε απελπιστεί από τέτοια φαινόμενα και συμπεριφορές και λέτε δε γαμιέται; Εγώ θα κάνω τον κόσμο καλύτερο; Ναι εσύ! Αλλά στην Ελλάδα, το έχω ξαναπεί, κλείνοντας τα μάτια μπροστά στα μικροαδικήματα, κλείνουμε με «νόημα» το μάτι στους υπόλοιπους, ώστε να κάνουν και αυτοί τα στραβά μάτια στην δικιά μας παρατυπία. Παρκάρει δηλαδή για παράδειγμα ο άλλος πάνω στο πεζοδρόμιο αλλά εντάξει μωρέ, δε μας πειράζει γιατί το χουμε κάνει και ‘μεις και έτσι σκοτώθηκε πρόσφατα μια γιαγιά με το εγγονάκι της (ή τραυματίστηκαν σοβαρά, δε θυμάμαι). Πρόσφατα ένας κολλητός ήταν για καφέ με ένα ξάδερφό του που είναι ανάπηρος, σε καροτσάκι. Ε ναι λοιπόν μαλάκα Έλληνα! τελικά οι ράμπες στα πεζοδρόμια
για αυτό είναι!!! Κατάλαβες; Όχι για ντεκόρ... Για να μη πολυλογώ, δεν μπορούσε το παιδί στο καροτσάκι να φύγει από ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο, αφού όλες οι ράμπες ήταν.. «κατειλημμένες» και χρειάστηκε να έρθει γερανός να πάρει τα αυτοκίνητα για να ανοίξει η ειδική ράμπα! Γελάτε ε; Θα έπρεπε να κλαίτε!!! Αν λοιπόν δείτε αυτοκίνητα παρκαρισμένα, μπροστά σε διαβάσεις, πάνω στα πεζοδρόμια, ή μπροστά σε ράμπες αναπήρων πάρτε τηλέφωνο την τροχαία!!! Τι είπα τώρα ε; Οι περισσότεροι θα με βρίζετε ήδη και οι υπόλοιποι δε θα αργήσετε, απλά βαρέθηκα τους υποκριτές, τους ελληνάρες και τους βισματίες. Κανείς δεν θα πει στον αστυνομικό, ναι πήγαινα με 200 ή ναι έχω πιει ένα μπουκάλι κανάντιαν! και είμαι επικίνδυνος. Αλλά θα πει, μα κοίτα κοίτα ο άλλος τρέχει πιο πολύ από μένα.. Οι π
ερισσότεροι φοράνε ζώνη ασφαλείας για να μη τους γράψουν και όχι για να ζήσουν! Κανείς δε μιλάει για τους «περίεργους» διορισμούς γιατί ελπίζει κάποια στιγμή να δει το παιδί του εκεί πέρα και η λίστα δυστυχώς είναι ατελείωτη...Θέλω να ελπίζω πως καταντήσαμε όπως καταντήσαμε όχι συνειδητά αλλά λόγω των δύσκολων καιρών και θεωρώντας αυτό τον κουτοπόνηρο τρόπο ζωής σαν τον τελευταίο τρόπο επιβίωσης. Πιστεύω όμως πως είναι ο λάθος δρόμος. Φτάνει πια…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου